എന്നെന്നറിയില്ലയെപ്പോഴെന്നറിയില്ല,
ഇന്നെന്നപോല് ഞാനോര്ക്കുുന്നുവെല്ലാം....
വര്ഷെങള്ക്കപപ്പുറം ഓര്മ്മകതന് കോണില്
വാടാതെ സുക്ഷിച്ച പ്രേമ പുഷ്പം...
കരളിലും കനവിലും നിറഞ്ഞയാ പൂമുഖം,
കാണുവാന് ഞാനെത്ര കാത്തു നിന്നു!
പ്രീയതമാ, നിനക്കെന്റെറ പ്രേമപുഷ്പം
ഹ്രെദയമാം താലത്തില് വെച്ചു നീട്ടി...
നിന് ചെറു സുസ്മിതം കണ്ടെന്റെപ
കരളിലോരായിരം പുഷ്പങള് പൂത്തു നിന്നു!
ഒരുനാളെന്നെനീ പിരിയുമെന്നാസത്യമറിയാതെ
നീയെന്റെ് പ്രേമമായി...
ഇനിനാമൊരിക്കലും കാണില്ലെന്നൊരുനാള്,
ചൊല്ലിയവന്നെഗോ യാത്രയായി....
ദിനരാത്രവര്ഷ്ങള്ക്കയപ്പുറം വീണ്ടും,
ഒരു സായം സന്ധ്യയില് കണ്ടുമുട്ടി....
വെറുതെ ഞാനിന്നും ഓര്ക്കുപന്നുവെല്ലാം,
ഓര്ക്കുരന്നുവോ നീയും, ആ പഴയ കാലം??
No comments:
Post a Comment