Saturday, December 12, 2009

നീര്‍മിഴിപീലിയില്‍

നീര്‍മിഴിപീലിയില്‍ നീര്‍മണി തുളുമ്പി.... നീയെന്നരികില്‍ വന്നു .... കണ്ണുനീര്‍ തുടക്കാതെ ഒന്നും പറയാതെ....... നിന്നു ഞാനുമൊരന്യയെപോലെ ...... വെറുമൊരന്യയെ പോലെ ... ഉള്ളിലെ സ്നേഹ പ്രവാഹത്തില്‍ നിന്നൊരു തുള്ളിയും വാക്കുകള്‍ പകര്‍ന്നില്ല .... മാനസഭാവങ്ങള്‍ മൗനത്തിലോളിപ്പിച്ചു നാമിരുന്നു ..... അജ്ഞാതം സഹയാത്രിക ഞാന്‍ നിന്‍റെ ഉള്‍പൂവിന്‍ തുടിപ്പുകള്‍ അറിയുന്നു ....... നാമറിയാതെ നാം കൈമാറിയില്ലെത്ര മോഹങ്ങള്‍ ..... നൊമ്പരങ്ങള്‍ .....

Tuesday, December 8, 2009

ആരേയും സ്നേഹിക്കരുത്, സ്നേഹിച്ചാല്‍ മറക്കരുത് ... മറന്നാല്‍ ഓര്‍ക്കരുത്, ഓര്‍ത്താല്‍ കരയരുത് ..... കരഞ്ഞാല്‍ ആരും കാണരുത് ..... അകലുകയോ, തമ്മിലകലുകയോ .. ആത്മബന്ധങള്‍ തകരുകയോ ... അതി മേഘങ്ങളെ തല്ലിയകറ്റിയിട്ടെന്തു കിട്ടി, കാറ്റിനെത്തു കിട്ടി ....

Monday, December 7, 2009

ഓര്‍മയിലെന്നും ഓമനിപ്പു ഞാന്‍ ...

ഓര്‍മയിലെന്നും ഓമനിപ്പുഞാന്‍ തമ്മില്‍ കണ്ടനിമിഷം,ആദ്യം കണ്ട നിമിഷം, ഓരോ നോക്കിലും ഓരോ വാക്കിലും അര്‍ത്ഥംതോന്നിയ നിമിഷം, നീയില്ലെങ്കില്‍ നീ വരില്ലെകില്‍ എന്തിനെന്‍ കരളില്‍ സ്നേഹം, എന്തിനെന്‍ നെഞ്ചില്‍മോഹം. മണമായിനീയെന്‍ മനസിലില്ലാതെ എന്തിനുപൂവിന്‍ ചന്തംഎന്തിനു രാവിന്‍ ചന്തം.. എന്നു വരും നീ എന്നു വരും നീ എന്‍റെ നിലാ പന്തലില്‍ .. വെറുതെ കാണാന്‍ വെറുതെ ഇരിക്കാന്‍, വെറുതെ വെറുതെ ചിരിക്കാന്‍, തമ്മില്‍ വെറുതെ വെറുതെ മിന്ടാന്‍......

Friday, December 4, 2009

പറയാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത് ....

പറയാന്‍ ഞാന്‍ ആഗ്രഹിച്ചത്, പറയാന്‍ വന്നെങ്കിലും……..
പറയാതെ പാതി വഴിയില്‍ ………
നീയൊരു നോവായ്‌ ചങ്കില്‍ പിടയവേ…..
കണ്ണുകളിലെ വെളിച്ചം മായാന്‍ തുടങ്ങവേ………..
സുഗന്ധമുള്ള തെന്നലായ്‌ ഒഴുകി വന്നു നീ….
ഞാന്‍ അറിയാതെ എന്നിലെ അകതാരില്‍….
വന്നു ചാരെ നില്‍പുനോക്കി നിന്നു ഞാനിത്തിരി നേരം
പറയാന്‍ വന്നത് ചങ്കിലോതുക്കി.....
പറഞ്ഞോ ഞാന്‍ അറിയില്ല ശബ്ദം പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല...
ശബ്ദം ഇടറിയോ ...... അതോ പറഞ്ഞതു മനസ്സിലായിരുന്നുവോ....
ഒന്നു ചിരിച്ചു പിന്തിരിയവേ ... ഉറക്കെ വിളിച്ചു ഞാന്‍ .....
എന്‍റെ കാലുകള്‍ തളരുന്നുശക്തി ക്ഷയിക്കുന്നു
കണ്ണുകളില്‍ ഇരുള്‍ വീഴുന്നു ......
ചാരിയിരിപ്പു ഞാന്‍ .........

Thursday, December 3, 2009

കണ്ണീര്‍മഴ ......

ചിറകൊടിഞ്ഞുപോയ ഒരു പക്ഷിക്കും, അമ്മയുപേക്ഷിച്ചുപോയ ഒരു പൂച്ചകുഞ്ഞിനും വേണ്ടി ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു കരഞ്ഞിട്ടുള്ള ഒരു പെണ്‍ക്കുട്ടി അതായിരുന്നു ഞാന്‍. അക്കാലത്ത്‌പ്രണയം എനിക്ക് തേന്‍ പോലെ മധുരിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു. കവിതകളിലും, പാട്ടിലും, കഥകളിലും പ്രണയം മയിലിനേപോലെ ഏഴുവര്‍ണങ്ങളും വിടര്‍ത്തി നിന്നാടി. ആ കാറ്റില്‍,ആ മഴയില്‍ കണ്ണില്‍ കത്തുന്ന സ്വപ്നഗളുമായി ചുണ്ടിലൊരു മൂളിപ്പാട്ടും നിറച്ചു പച്ചപ്പുള്ള ഇടവഴികളിലുടെആരെയും പേടിക്കാതെ ഞാന്‍ നടന്നുപോയി. ലോകത്തെ നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ ചിരിച്ചാല്‍ ആ ചിരി നമുക്ക് തിരിച്ചുകിട്ടുമെന്നായിരുന്നു ഞാന്‍ വായിച്ച പുസ്തകഗളിലെല്ലാം.... പക്ഷെ പിന്നെപിന്നെ എനിക്ക് ചിരിക്കാന്‍ തന്നെ പേടിയായിത്തുടങ്ങി. അനുഭവഗള്‍ എനിക്ക് വേദനകള്‍ മാത്രം നല്‍കി. ഒഴുക്കില്‍ മുങ്ങിപോകാതെ പിടിച്ചുനില്‍ക്കാന്‍ നെഞ്ഞുപിടയുബോളും പണ്ടത്തെ പോലെ ചിരിക്കാന്‍ ഞാന്‍ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു .......

യാഥാര്‍ത്ത്യഗള്‍ ശീലമായിത്തുടഗിയതായിരുന്നു, പക്ഷെ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം "നിന്നെ എന്തേ ഞാന്‍ നേരത്തേകണ്ടുമുട്ടിയില്ല?" എന്ന്ഒരാള്‍ ചോദിച്ചപ്പോള്‍ ഞാന്‍ മഞ്ഞുപോലെ അലിഞ്ഞലിഞ്ഞ്‌ഇല്ലാതെയായി. പിന്നീട്ഇത്തിരി നേരത്തേക്ക് എനിക്ക് ലോകംനിറഗളുടെതായിരുന്നു

"പ്രണയത്തിന് ഒരാളെ തീയിലെന്നപോലെ ദഹിപ്പിക്കാനും സാധിക്കും." ആ തീയില്‍ മെഴുകുതിരിപോലെ ഉരുകി ഇല്ലതായവളാണ് ഞാന്‍.... രണ്ടോ, നാലോ വര്‍ഷം മതിയാകുമോ സ്നേഹിക്കാനും, സ്നേഹിക്കപ്പെടാനും?? ഹ്രെദയം കൊത്തിനുറുക്കുന്ന വേദന തിരികെ തന്നിട് എന്‍റെ എല്ലാ സ്നേഹവും പിടിച്ചു വാങ്ങി, ഈ ലോകം എനിക്ക് പറ്റിയതല്ല എന്ന് എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും പഠിപ്പിച്ചു എന്‍റെ സ്നേഹത്തിനും ജീവിതത്തിനും പുല്‍ക്കൊടിയുടെ വിലപൊലുമില്ലെന്നു മനസിലാക്കിതന്ന്.....

അങ്ങനെ ഞാന്‍ കണ്ണീര്‍മഴയില്‍ കുതിര്‍ന്നുപോയി .... യഥാര്ത്ഥ പ്രണയം എന്താണെന്ന്‌ ആര്‍ക്കെകിലും അറിയാമോ? അത്പങ്കുവെയ്കലാണോ?? അല്ലെകില്‍ പരസ്പരം സന്തോഷിപ്പിക്കലാണോ?? അതോ സ്വന്തമാക്കലാണോ?? .... എനിക്കിന്നും അറിയില്ല. അറിയാമെന്നു ഭാവിച്ചിരുന്നു ...

പ്രണയം മധുരമാണെന്ന് കവി കളോടോത്ത് ഞാനും പാടി.... അതിന് ജീവനൊടുക്കാനും സാധിക്കുന്നത്ര മധുരമുണ്ട് എന്നറിഞ്ഞത് വളരെ വൈകിയിട്ടാണ്....... ഒരു തുമ്പി പാറി വന്നിരുന്നാല്‍ മുറിവേല്‍ക്കുന്നത്രയും മൃദുലമായിരുന്നു എന്‍റെ മനസ്സ്. അത്രയും മൃദുത്വം ഈ ലോകത്തിന് ചേരില്ലെന്ന് വേദനയോടെ ഞാന്‍ മനസിലാക്കുന്നു ഇപ്പോള്‍.....

ഇനി ഒരാളെയും ഇങ്ങനെ സ്രഷ്ടിക്കരുത് എന്നു ദൈവത്തിനോട് നേരിട്ടു പറഞ്ഞുകൊടുക്കുവാന്‍ ഞാന്‍ പോകുകയാണ് .... പാടങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തന്നവര്‍ക്കെല്ലാം നന്ദി.........

Wednesday, December 2, 2009

അറിയാതെ അറിഞ്ഞ സ്നേഹം .......

ഇഷ്ടമെന്നൊരു വാക്കു പറഞ്ഞില്ലെന്നാകിലും നഷ്ടമായില്ലെന്‍സ്നേഹമിന്നാളും....
പറയാതെപറഞ്ഞു നാമറിയാതെയറിഞ്ഞു പിരിയാതെ നിന്നൊരാസ്നേഹം ...
നീ വന്നു ചേര്‍ന്നൊരാനേരമെന്നകതരില്‍ആയിരം മഴവില്ലുവിരിഞ്ഞു നിന്നു ...
ചെഞ്ചുണ്ടില്‍പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞൊരാനേരമെന്‍....
മനതാരില്‍മന്താരംവിടര്‍ന്നു നിന്നു....
ഒരു വാക്കു നിന്നൊടുമിണ്ടുവനന്നാളില്‍ അധരങ്ങളറിയാതെ കൊതിച്ചിരുന്നു .....
ഒരു നോക്കുകാണുവാന്‍ മിഴിരണ്ടുമന്നേരം നിനയാതെ നിറവോടെ കാത്തിരുന്നു
വിതുമ്പിനിന്നതാം മിഴിനീരു വീണു കവിള്‍ത്തടമാകെ നനഞ്ഞോരുനാള്‍.......
അറിയാതെ പറയാതെ പറഞ്ഞുവോ ഞാനന്ന് നിനവില്‍ നിറഞ്ഞോരേന്നിഷ്ടം!!!
ഇടറുന്ന മനസുമായ് ഞാന്‍ വന്നനേരം സ്വന്തനരാഗം മൂളിയോ നീയും ???
അലിവോടയന്നെന്നെ മറോടനയ്ക്കുവാന്‍ഒരുമാത്ര നീയും കൊതിച്ചിരുന്നില്ലേ????
അകലെയാനെക്കിലുംഅറിയുന്നു നാമിന്ന് ഇഷ്ടമെന്നൊരു വാക്കു പറഞ്ഞില്ലെന്നാകിലും
മനതാരില്‍ പറയുന്നു അകതാരിലറിയുന്നു ഒരുനാളും നമ്മള്‍ പിരിയില്ലെന്ന് .....

മഴ........

മഴയുടെ നനവുകളില്‍ ഓര്‍മകള്‍ എന്നും കടന്നു വരാറുണ്ട് ...
മഴയുടെ ഏകാന്ത സംഗീതമായ്‌ .....
നീ എന്നും എന്നില്‍ നിറയുന്നു .........
ആര്‍ദ്രമായ ആ മഴയുടെ താള ചടുലതകളോടെ,ഇളം കാറ്റില്.....
നീ എന്നും എന്‍റെ മനസിലേക്ക് പെയ്തിറങ്ങുന്നു ............

കാത്തിരുപ്പ്‌......

നക്ഷത്രങ്ങള്ക്ക് പാടാന് കഴിയും...
നീലാകാശത്തു പൂക്കള് വാരിവിതറിയ പോലെ,
എണ്ണിയാല്തീരാത്തത്ര നക്ഷത്രങ്ങള്.....
സ്വയം പ്രകാശിക്കാനാവില്ലെങ്കിലും, അവയുടെ വെളിച്ചം ഭൂമിക്കൊരാഭരണം
തൂവെള്ള നിറമുള്ള അതിലൊന്നിനു തേജസോടെ ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനോട് കടുത്ത പ്രണയം
പ്രണയ സാഫല്യത്തിനായി സൂര്യനെ വലം വയ്ക്കുമ്പോള് അവള് പാടിക്കൊണ്ടിരുന്നു……
അവളുടെ പാട്ടാണു തിരമാലകള് ഏറ്റു പാടുന്നത്…
തിമിര്ത്തുപെയ്യുന്ന മഴ പാടുന്നത്…..
ഇനിയൊരു ജന്മത്തിലെങ്കിലും സൂര്യനുവേണ്ടി മാത്രം ജ്വലിക്കാന് ആ നക്ഷത്രം കാത്തിരിക്കുന്നു......